Quotation Base

Autor Rok Title Quotation Publisher Użytkownik
Agamben, G. 2011, 2012 Opus Dei. Archeologia dell'ufficio.

"Come nella Lettera agli ebrei, il sacrificio di Cristo appare (...) come una prestazione pubblica, una liturgia compiuta per la salvezza dell’umanità" [204].

Bollati Boringhieri, Torino PN
Agamben, G. 2011 Altissima povertà. Regole monastiche e forma di vita.

"[I]l monastero è forse il primo luogo in cui la vita stessa – e non soltanto le tecniche ascetiche che la formano e regolano – è stata presentata come un’arte [47]. (...) Allo stesso modo è possibile che nel sintagma regula vitae non sia tanto la forma di vita a derivare dalla regola, quanto la regola dalla forma di vita. 0, forse, si dovrebbe dire piuttosto che il movimento va nei due sensi e che, nell'incessante tensione verso la realizzazione di una soglia di indifferenza, la regola si fa vita nella stessa misura in cui la vita si fa regola [89]. (...) A una vita che riceve il suo senso e il suo rango dall'ufficio, il monachesimo oppone l'idea di un officium che ha senso solo se diventa vita. Alla liturgizzazione della vita, corrisponde qui un'integrale vivificazione della liturgia. Il monaco è, in questo senso, un essere che è definito soltanto dalla sua forma di vita, cosicché al limite l'idea di un monaco indegno sembra implicare una contraddizione in termini [144]. (...) [A]nche se la necessità dell'obbedienza all'abbate è enfatizzata, essa resta una virtù fra le altre [54]. (...) Come la meditatio rende potenzialmente ininterrotta la lectio, così ogni gesto del monaco, ogni più umile attività manuale diventa un'opera spirituale, acquista lo statuto liturgico di un opus Dei [105]. (...) [I]l termine stesso «fratres minores» aveva delle implicazioni propriamente giuridiche, che gli studiosi moderni, pur registrandole puntualmente, hanno (…) lasciato in ombra rispetto a quelle morali, cioè all'umiltà e alla soggezione spirituale" [137].

"Come osserva acutamente Agostino, commentando la formula paolina ed evangelica credere in Christum, esso non è ancora, come sarà nel dogma, una norma esterna che dà alla fede e alla verità il suo contenuto; piuttosto è la fede in Cristo a fornire alla regula la sua unica verità, che è essenzialmente di ordine pragmatico e implica l'adesione immediata e totale alla presenza e all'azione di Cristo (…)" [87].

"[N]el momento stesso in cui si riconosce al diritto e ai segni un'efficacia reale (…), essi sono destituiti dal piano delle essenze e fatti valere come pure effettualità che dipendono unicamente da un comando della volontà umana o divina. (…) Il fatto che, nel caso di quei segni speciali che sono i sacramenti e in quello dell'autorità regia, il fondamento della loro efficacia sia da cercare in ultima analisi nella volontà divina non toglie nulla al fatto che anche qui abbiamo ache fare con un puro comando assolutamente inessenziale. La sfera della prassi umana, coi suoi diritti e i suoi segni, è reale ed efficace, ma essa non produce nulla di essenziale né genera alcuna nuova essenza al di Ià dei suoi stessi effetti. L’ontologia che qui è in questione è, cioè, puramente operativa ed effettuale. II conflitto col diritto - o, piuttosto, il tentativo di disat tivarlo e renderlo inoperoso attraverso l'uso - si situa sullo stesso piano puramente esistenziale in cui agisce l'operatività del diritto e della liturgia. La forma di vita è quel puramente esistenziale che deve essere Iiberato dalle segnature del diritto e dell'ufficio" [166-167].

Neri Pozza, Vicenza PN
Agamben, G. 2013 Pilato e Gesú

"Pilato (...), nel suo confronto con l'Eterno non ha che la natura umana. È uomo e basta. Non ha, come Cristo, due volontà (...); ne ha una sola, con cui cerca, a suo modo, la giustizia e la verità" [58].

nottetempo, Roma PN
Arendt, H. 1929 Der Liebesbegriff bei Augustin. Versuch einer philosophischen Interpretation.

"Der Liebende greift über den Geliebten zu Gott, in dem allein seine Existenz und zugleich seine Liebe ihren Sinn hat. Der Tod ist für die dilectio proximi ohne Bedeutung, denn der Tod, der ihn aus der Welt herausnimmt, tut nur das, was sie von sich aus in der Liebe zu dem Sein, das in ihm als sein Ursprung lebendig ist, ohnehin getan hat. Der Tod ist ferner irrelevant für diese Liebe, weil jeder Geliebte nur Anlaß ist für die Liebe zu Gott" [71].

"Jedes Historische, alle gesta humana et temporalia werden erfaßt durch dieses Glauben, das zugleich ein Vertrauen ist, nie aber durch intelligere. Dieser Glaube an den Anderen ist der Glaube an das zukünftige Miteinandersein, in dem er sich bewähren soll. Auf dieses Bewähren ist jede civitas terrena angewiesen. Das credere, entspringend aus der Angewiesenheit aufeinander, ist früher als jede mögliche Bewährung. Nicht die Bewährung selber, sondern der notwendige Glaube an sie, ohne den jedes Miteinandersein unmöglich würde, ist konstitutiv für das Bestehen des genus humanum" [78].

"Verwandtschaft schafft die Äqualität, die weder eine Gleichheit der Eigenschaften oder der Anlagen ist, sondern die Äqualität der Situation. Alle haben das gleiche Schicksal (...) Jede Frage nach dem Anderen fragt (...) gerade nicht nach seiner weltlichen Bedeutsamkeit, sondern nach seinem Sein vor Gott. In diesem Sein vor Gott aber sind alle Menschen aequales (...) Die Gleichheit der Menschen ist nicht nur die Gleichheit der zufällig miteinander Lebenden, sondern sie erstreckt sich bis auf die äußerste geschichtliche Vergangenheit" [78-80].

Verlag von Julius Springer, Berlin MK, GP, PN
Ariosto, L. 1517-1525, 1809 A M. Galasso Ariosto. Satira seconda. Satire.

"Ognun tenga la sua; quest'è la mia, Se a perder s'ha la libertà, non stimo Il più ricco cappel, che in Roma sia" [19].

Società Letteraria, Pisa PN
Ariosto, L. 1516, 1964 Orlando furioso

"Quivi era la Discordia impaziente, inimica di pace e d'ogni triegua; e la Superbia v'è, che non consente né vuol patir che tale accordo segua. Ma più di lor può Amor quivi presente, di cui l'alto valor nessuno adegua; e fe' ch'indietro, a colpi di saette, e la Discordia e la Superbia stette" [831-832].

"Perché, Ruggier, come di te non vive Cavallier di più ardir, di più bellezza, Né che a gran pezzo al tuo valore arrive, Né a’ tuoi costumi, né a tua gentilezza; Perché non fai che fra tue illustri e dive Virtù, si dica ancor ch’abbi fermezza? Si dica ch’abbi inviolabil fede? A chi ogn’altra virtù s’inchina e cede" [1100].

"O pur che Dio da l'alta ierarchia Gli abbia per ineffabil sua bontade, Mandato, come già mandò a Tobia, Un angelo a levar di cecitade. Ma buono o rio demonio, o quel che sia, Che gli ha renduta la sua libertade, Ringrazia e loda; e da lui sol conosce Che sano ha il cor da l'amorose angosce" [1440-1441].

Garzanti, Milano PN, JK, DK
BRD = Bundesrepublik Deutschland 1949, 2017 Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland

"Die Deutschen in den Ländern Baden-Württemberg, Bayern, Berlin, Brandenburg, Bremen, Hamburg, Hessen, Mecklenburg-Vorpommern, Niedersachsen, Nordrhein-Westfalen, Rheinland-Pfalz, Saarland, Sachsen, Sachsen-Anhalt, Schleswig-Holstein und Thüringen haben in freier Selbstbestimmung die Einheit und Freiheit Deutschlands vollendet. Damit gilt dieses Grundgesetz für das gesamte Deutsche Volk"  [1].

Bundesrepublik Deutschland PN
Capote, T. 1958, 1993 Breakfast at Tiffany's. Breakfast at Tiffany's and Three Stories.

"It's a bore, but the answer is good things only happen to you if you're good. Good? Honest is more what I mean. Not law-type honest -- I'd rob a grave, I'd steal two-bits off a dead man's eyes if I thought it would contribute to the day's enjoyment -- but unto-thyself-type honest. Be anything but a coward, a pretender, an emotional crook, a whore: I'd rather have cancer than a dishonest heart" [77].

Vintage Books, Random House, New York KS, PN
Croce, B. 1902, 1912 Estetica come scienza dell'espressione e linguistica generale.

"Un bel corpo è tale per la sua comunione (…) col Divino ; la bellezza è il tralucere del Divino, dell'Idea; e la materia è bella non già per sé stessa, ma solo in quanto viene illuminata dall' Idea. (…) Ma, per percepire il bello, l'anima deve purificarsi, e rendere efficace la forza, in lei insita, dell'Idea. Moderazione, fortezza, prudenza, e ogni altra virtù, che cosa altro sono (…) se non purificazione? Cosi si apre nell'anima, oltre quello della bellezza sensibile, un altro occhio; il quale le permette di contemplare la Bellezza divina che coincide col Bene (…)" [194-195].

Giuseppe Laterza & Figli, Bari PN
Croce, B. 1932, 1991 Storia d’Europa nel secolo decimonono.

“Come aveva detto Giovanni Milton negli incunaboli della moderna libertà, soffocare, dove che sia e presso chiunque, una verità o un germe o una possibilità di verità, è peggio assai che spegnere una vita fisica, perché la perdita di una verità è spesso pagata dal genere umano con tremende sciagure e ricomprata con indicibili dolori” [36].

(...) se alla libertà si toglie la sua anima morale, se la si distacca (...) dalla sua (...) tradizione; se alla (...) creazione di nuove forme che essa richiede si toglie il valore oggettivo di tale creazione; (...), non rimane se non il fare per il fare, il distruggere per il distruggere, l’innovare per l’innovare, la lotta per la lotta, e la guerra e le stragi e il dare e ricevere morte come cose da ricercare e volere per sé stesse, e l’ubbidire anche, ma l’ubbidire che si usa nelle guerre (...)" [320-321].

Adelphi, Milano PN, JK, AP
Croce, B. 1938, 1965 La storia come pensiero e come azione.

"Perché il problema (…) della libertà è (…) di trattare in tal modo le umane faccende che tutt’insieme ne sia garantita la maggiore libertà, (…) conforme alle condizioni date, e il migliore ordinamento economico e sociale nelle condizioni date: due esigenze che solo in apparenza sono due ma in realtà ne formano una sola, non potendosi concepire una libertà senza ordinamento sociale ed economico (…), né una società o stato senza libertà, perché non sarebbe piú cosa umana” [239].

Giuseppe Laterza & Figli, Bari PN, DK
Dąbrowska, M. 1965, 2009 Rok 1950. Dzienniki 1915-1965.

„[J]ak się okazuje – dyskrecja jest istotnym składnikiem moralności. Bez niej wszystko staje się trywialne“ [187].

PAN, Warszawa PN
Dąbrowska, M. 1933, 1999 Noce i dnie. Tom 3. Miłość.

"Przypisywanie komuś cierpienia, którego doznalibyśmy na jego miejscu sami, jest źródłem wielu godnych pożałowania omyłek, ale jest też jedynym źródłem współczucia, bez którego nie ma prawdziwego człowieczeństwa“ [587].

„Naród i tylko naród nie powinien być hasłem człowieka przyszłości, ale niepodległość narodu musi być hasłem każdego człowieka wszystkich czasów, o ile nie czuje się trupem“ [620].

Prószyński i Spółka, Warszawa PN
Galdòs, B.P. 1878, 1994 Marianela

"'Es decir, que se suicidó,' dijo Sofía. 'Era una mujer de mala vida y peores ideas, según he oído contar. Carlos no estaba aquí todavía; pero nos han dicho que se embriagaba como un fogonero. Y yo me pregunto: ¿Esos seres tan envilecidos que terminan una vida de crímenes con el mayor de todos, que es el suicidio, merecen la compasión del género humano? Hay cosas que horripilan; hay personas que no debieran haber nacido, no señor, y Teodoro podrá decir todas las sutilezas que quiera, pero yo me pregunto ....' 'No, no te preguntes nada, hermana querida,' dijo vivamente Teodoro. 'Yo te responderé que el suicida merece la más viva, la más cordial compasión. En cuanto a vituperio, échesele encima todo el que haya disponible, pero al mismo tiempo ... bueno será indagar qué causas le llevaron a tan horrible extremo de desesperación ... y observaría si la sociedad no le ha dejado abierta, desamparándole en absoluto, la puerta de ese abismo horrendo que le llama ...'" [127].

Catedra Letras Hispànicas, Madrid PN
Galsworthy, J. 1919, 2013 Honest thinking and true report. Complete Works of John Galsworthy.

Honesty of thought and speech and written word is a jewel; and they who curb prejudice and seek honourably to know and speak the truth are the only true builders of a better life“ [8068].

Delphi Publishing Ltd., Hastings PN
Galsworthy, J. 1912, 2013 Religion and philosophy. Complete Works of John Galsworthy.

“The elementals that we want now, that the ordinary man wants now, are those attributes of Unity – justice, love and courage. We want them glorified – not by forms such as that Christ died for us, that Christ was the son of God, that Mary his mother is in the Company of Heaven, that we may eat of the body and the blood of our Redeemer, and so forth; but by proclamation by word and deed throughout the land that justice, love and courage are our high aims; that we have the germs of them in all of us“ [8049].

Delphi Publishing Ltd., Hastings PN
Galsworthy, J. 1911, 2013 The Patrician. Complete Works of John Galsworthy.

“... the world is not ruled by power, and the fear which power produces, ... it’s ruled by love. Society is held together by the natural decency in man, by fellow-feeling. ... If it weren’t so, do you imagine for a moment your ‘boys in blue’ could keep order? A man knows unconsciously what he can and what he can’t do, without losing his selfrespect. ... Laws and authority are not the be-all and end-all, they are conveniences, machinery, conduit pipes, main roads. They’re not of the structure of the building – they’re only scaffolding“ [1381].

Delphi Publishing Ltd., Hastings PN
Galsworthy, J. 1910, 2013 The prisoner. Complete Works of John Galsworthy.

“At that moment for the first time, he actually looked like a man. I never before realised the value of freedom; the real meaning of our relations with other human beings; the necessity for the mind’s being burnished from minute to minute by sights and sounds, by the need to remember and using what we remember .... To watch that look pass over his face at the mere remembrance of a name was like catching sight of a tiny scrap of green leaf left in the heart of a withered shrub. ... His world was not a large one; about fourteen feet by eight. He’d lived in it for twenty-seven years, without a mouse even for a friend“ [4943].

Delphi Publishing Ltd., Hastings PN
Galsworthy, J. 1910, 2013 Hope. Complete Works of John Galsworthy.

“In the crowded highway, beside his basket, he stood, leaning on his twisted stick, with his tired, steadfast face – a ragged statue to the great, unconscious human virtue, the most hopeful and inspiring of all things on earth: Courage without Hope!“ [4919].

Delphi Publishing Ltd., Hastings PN
Haushofer, M. 1963, 1990 Die Wand

"Ich bedaure die Tiere und ich bedaure die Menschen, weil sie ungefragt in dieses Leben geworfen werden. Vielleicht sind die Menschen bedauernswerter, denn sie besitzen genauso viel Verstand, um sich gegen den natürlichen Ablauf der Dinge zu wehren. Das hat sie böse und verzweifelt werden lassen und wenig liebenswert. Dabei wäre es möglich gewesen, anders zu leben. Es gibt keine vernünftigere Regung als Liebe. Sie macht den Liebenden und dem Geliebten das Leben erträglicher. Nur, wir hätten rechtzeitig erkennen sollen, dass dies unsere einzige Möglichkeit war, unsere einzige Hoffnung auf ein besseres Leben. Für ein unendliches Heer von Toten ist die einzige Möglichkeit des Menschen für immer vertan. Immer wieder muss ich daran denken. Ich kann nicht verstehen, warum wir den falschen Weg einschlagen mussten. Ich weiß nur, dass es zu spät ist" [238].

Ullstein, Berlin MK
Heller, M. 2015 Moralność myślenia

"ludzki los rozgrywa się w środowisku wartości, a Prawda jest jedną z nich [54] (...) stawianie pytań, i to pytań najwyższej wagi (takich jak pytanie o pewność lub prawdę), jest egzystencjalną koniecznością człowieka [81] (...) Człowiek, każda jednostka, jest skazany na metafizyczny niepokój i pozostanie niespokojny, dopóki nie spocznie w pewności. I chociażby tej pewności nie miał nigdy odnalezć, zawsze będzie do niej dążyć. Może właśnie to jest napędem życia? [93] (...) Z dążeniem do pewności w oczywisty sposób wiąże się zagadnienie prawdy. Nikt nie chce być święcie przekonanym o czymś, co jest fałszywe" [94].

"Wiara to przeznaczenie człowieka "w stanie drogi", zanim osiągnie kiedyś uszczęśliwiającą wizję jedności z Prawdą" [96].

Copernicus Center Press, Kraków PN
Kępiński, A. 1977, 2012 Lęk

Nadzieja jest zasadniczym warunkiem kontynuacji życia; od niej zależy spełnienie zarówno pierwszego, jak i drugiego prawa biologicznego, a u człowieka od niej też zależy rozwój kultury. ... Postawy optymistyczna i pesymistyczna określają ilościową różnicę w nasileniu nadziei“ [184].

"Mimo wszystkich zawodów nie znika jednak całkiem wiara w absolutną sprawiedliwość, wiara zaszczepiona w dzieciństwie. Wiara ta może się przenosić na przyszłe życie, jeśli nie ma już żadnych możliwości zaspokojenia jej w tym życiu. Wierzy się wówczas w sprawiedliwość boską lub historii. Wiara ta, jak się zdaje, jest ważnym czynnikiem w formowaniu się układu samokontroli i moralnego systemu wartości" [195].

"Pokonywanie lęku określamy jako odwagę, a gdy zagrożenie jest bardzo duże – jako bohaterstwo. Odwaga jest koniecznym warunkiem utrzymania życia własnego i gatunku, i dlatego jest prawdopodobnie nie tylko ludzką, ale też zwierzęcą cechą" [241].

„Nie jest to oskarżenie w stosunku do psychiatrów, ale zwrócenie uwagi … jak głęboko w naturze ludzkiej tkwi lęk przed zaburzeniem psychicznym. Lęk ten może być maskowany nadmierną opiekuńczością, dyskretną pogardą i lekceważeniem, przesadną tolerancją, która pozbawia chorego wszelkiej odpowiedzialności, a przecież odpowiedzialność jest właśnie cechą świadczącą o ludzkiej godności“ [305].

Wydawnictwo Literackie, Kraków PN
Kępiński, A. 1972, 2012 Rytm życia

Człowiek nie może być zostawiony sam sobie i sam dla siebie. Musi kogoś lub coś kochać, dla kogoś lub czegoś się poświęcać, itd. Dążenie to jest tak silne, że nierzadko zwycięża nad instynktem zachowania życia, na co niemało dowodów było na przestrzeni historii“ [253].

"Każdy człowiek, a prawdopodobnie też i każde zwierzę, ma szacunek dla własnej wolności i indywidualności. Indywidualność jest zasadniczą cechą przyrody ożywionej, a z nią wiąże się integralne poczucie wolności. Słusznie też Pawłow odruch wolności zaliczył do odruchów bezwarunkowych" [314].

Wydawnictwo Literackie, Kraków PN
Kochanowski, J. 1589, 1835 O pijaństwie. Dzieła Jana Kochanowskiego. Tomik III.

“I to jest najpierwszy wstęp ku leczeniu wszelakiej niemocy, skromne a mierne postanowienie życia. Krótce mówiąc, ta jedna cnota wszytkim innym drogę ściele: tak rozum ludzki i umysł sprawuje, że się na nim wszelka poczciwa nauka, wszelka cnota łatwie przyjąć może, ku czemu wszytkiemu pijaństwo a zbytek nam drogę zamykają. ... A jeźli mierność (na co mi każdy pozwoli) cnotą nazwać musim, na cię samego się puszczę, abyś pijaństwu słuszne a przystojne przezwisko samże znalazł“ [180].

Breitkopf et Haertel, Lipsk PN
Kochanowski, J. 1584, 2016 Na zachowanie. Księgi wtóre.

“Co bez przyjaciół za żywot? Więzienie, W którym niesmaczne żadne dobre mienie. Bo jeslić się co przeciw myśli stanie, Już jako możesz, sam przechowaj, panie! Nikt nie poradzi, nikt nie pożałuje; Takżeć, jeslić się dobrze poszańcuje, Żaden się z tobą nie będzie radował, Sam sobie będziesz w komorze smakował. Co ludzi widzisz, wszytko podęjźrzani, W oczy cię chwali, a na stronie gani. Nie słyszysz prawdy, nie słyszysz przestrogi, Być wierę miały uróść na łbie rogi. Uchowaj Boże takiego żywota, Daj raczej miłość, a chocia mniej złota!“ [23].

Nowoczesna Polska, Warszawa PN
Luther, M. 1520, 2014 Von der Freiheit eines Christenmenschen.

Hieraus leichtlich zu merken ist, warum der Glaube so viel vermag und daß keine guten Werke ihm gleich sein können. Denn kein gutes Werk hänget an dem göttlichen Wort wie der Glaube, kann auch nicht in der Seele sein, sondern allein das Wort und der Glaube regieren in der Seele. (...) Obwohl der Mensch inwendig nach der Seele durch den Glauben genugsam gerechtfertigt ist und alles hat, was er haben soll, außer daß derselbe Glaube und Genüge muß immer zunehmen bis in jenes Leben, so bleibt er doch noch in diesem leiblichen Leben auf Erden und muß seinen eignen Leib regieren und mit Leuten umgehen (...) aber der Glaube, gleichwie er fromm macht, so macht er auch gute Werke" [7-13].

e-artnow, Prague GP, PN
Luther, M. 1512-1546, 2012 Predigten durch ein Jahr.

"Wir aber, so wir Christen sind, sollen barmherzig sein, wie unser Vater im Himmel: nicht allein gegen die, die unsere Freunde sind, sondern gegen jedermann, auch gegen die, so uns feind sind und verfolgen, auch wenn wir denken, sie sind es nicht wert, daß er ihnen ein freundliches Wort zu sprechen. Wie wir auch erfahren, wie schwer uns das wird. Ei, sprechen wir, was geht mich der Bube an, er hat mir die dies oder das getan, ich erkenne sein unnützes Maul wohl, warum sollte ich ihm helfen? (...) Dieses ist meine Meinung nicht, spricht Christus; sondern wenn euch gleich eure Nächsten beleidigt haben, wollt ihr Christen sein, so denkt, daß ihr barmherzig seid, und so barmherzig, wie euer Vater ist, sonst könnt ihr nicht seine Kinder, noch meine Brüder sein, der ich euch mit meinem Blut von Sünden und Tod erlöst habe" [54-55].

"(...) Hindernisse liegen uns zu viele im Wege. Trotzdem sollen wir uns mit rechten Ernst bemühen, daß wir von Tag zu Tag in Zucht, Geduld, Sanftmut, Barmherzigkeit und anderen christlichen Tugenden fortfahren. Denn so wir nur im anheben und auf dem rechten Weg sind und bleiben, so wird es der Schritt, er sei gleich so langsam und klein er wolle, sein geben, daß wir vorwärts kommen" [116-117].

Jazzybee Verlag Jürgen Beck, Altenmünster GP
MacIntyre, A. 2009, 2011 God, Philosophy, Universities. A Selective History of the Catholic Philosophical Tradition.

“The moral virtues of temparateness, courage, and justice are acquired through habituation. We become temperate, courageous and just by performing those actions that temperateness, courage, and justice require. What actions temperateness, courage, and justice require we initially learn from others. So characteristically and generally in order to be morally virtuous we need teachers – parents or other adults – who are themselves virtuous. We cannot have any of the moral virtues adequately unless we also learn to have prudence, the only virtue that is both a moral and an intellectual virtue“ [87-88].

“... the gifts of faith, hope, and charity, virtues that we owe entirely to divine grace ..., virtues that are infused in us rather than acquired through habituation. Yet charity is, says Acquinas, the form of all virtues" [97-98].

Rowman & Littlefield Publishers, Plymouth PN
Mann, T. 1939, 2012 Das Problem der Freiheit. Thomas Mann Essays. Band 5. Deutschland und die Deutschen 1938-1945.

"Freiheit ist die Forderung des Individuums, Gleichheit aber eine gesellschaftliche Forderung (...) Auch die christliche Humanität schon vereinigt in sich das individualistische und das soziale Prinzip auf eine gefühlsmäßig unangreifbare und natürliche Weise (...) worin beide Prinzipien, das individualistische und das soziale, Freiheit und Gleichheit sich vereinigen und einander wechselseitig rechtfertigen (...) Freiheit ist (...) eine unsterbliche Idee, die nicht mit dem Zeitgeist altert und vergeht" [63-64, 72].

"Freiheit, Wahrheit, Recht, Vernunft, Menschenwürde - woraus schöpfen wir diese Ideen, die der Halt und die Stütze unseres Lebens sind und ohne die unsere geistige Existenz zerfallen würde, als aus dem Christentum, das sie zum Weltgesetz machte?" [70].

S. Fischer Verlag GmbH, Frankfurt am Main PN
Mann, T. 1947, 1954 Doktor Faustus. Das Leben des deutschen Tonsetzers Adrian Leverkühn erzählt von einem Freunde.

"Freiheit ist eine sehr große Sache, die Bedingung der Schöpfung, das, was Gott hinderte, uns gegen den Abfall von ihm zu feien" [138].

"Frömmigkeit, Ehrfurcht, seelischer Anstand, Religiosität sind nur über den Menschen und durch den Menschen, in der Beschränkung auf das Irdisch-Menschliche möglich. Ihre Frucht sollte, kann und wird ein religiös tingierter Humanismus sein, bestimmt von dem Gefühl für das transzendente Geheimnis des Menschen, von dem stolzen Bewußtsein, daß er kein bloß biologisches Wesen ist, sondern mit einem entscheidenden Teil seines Wesens einer geistigen Welt angehört; daß ihm das Absolute gegeben ist, die Gedanken der Wahrheit, der Freiheit, der Gerechtigkeit, daß ihm die Verpflichtung auferlegt ist zur Annäherung an das Vollkommene. In diesem Pathos, dieser Verpflichtung, dieser Ehrfurcht des Menschen vor sich selbst ist Gott ..." [371].

Aufbau-Verlag, Berlin MK
Miłoszewicz, J. 2016 Chata Magoda. Ucieczka na wieś.

"Dzisiaj bogatsi o lata doświadczeń, nauczeni szczerości, prawdy, pracy i radości, pomagamy takim jak my, bo wiemy, co jest najważniejsze: wiara w to, że się uda, właściwa motywacja, miłość, szacunek do miejsca, w którym zamierzamy zamieszkać, pokora i praca, praca, praca!" [11].

Nasza Księgarnia, Warszawa MN
Orwell, G. 1949, 1989 Nineteen Eighty-Four

"To the future or to the past, to a time when thought is free, when men are different from one another and do not live alone — to a time when truth exists and what is done cannot be undone: From the age of uniformity, from the age of solitude, from the age of Big Brother, from the age of doublethink — greetings!" [30].

"What mattered were individual relationships, and a completely helpless gesture, an embrace, a tear, a word spoken to a dying man, could have value in itself. The proles, it suddenly occurred to him , (...) were not loyal to a party or a country or an idea, they were loyal to one another. For the first time in his life he did not despise the proles or think of them merely as an inert force which would one day spring to life and regenerate the world. The proles had stayed human. (...) ‘We may be together for another six months — a year — there’s no knowing. (...) The one thing that matters is that we shouldn’t betray one another, although even that can’t make the slightest difference.’ ‘If you mean confessing,’ she said, ‘we shall do that, right enough. Everybody always confesses. You can’t help it. They torture you.’ ‘I don’t mean confessing. Confession is not betrayal. What you say or do doesn’t matter (...). If they could make me stop loving you — that would be the real betrayal’" [172-174].

Penguin Books, London MST, PN
Pirandello, L. 1919, 1922 L'uomo, la bestia e la virtù. Apologo in tre atti.

"La casa, cara Rosaria, credete a me, non è mai quella che ci facciamo noi e che ci costa tanti pensieri e tante cure. La vera casa, quella di cui sentiamo il sapore quando si dice casa... un sapore che nel ricordo è così dolce e così angoscioso, la vera casa è quella che altri fece per noi, voglio dire nostro padre, nostra madre, coi loro pensieri, e le loro cure. E anche per loro, per nostro padre e nostra madre, la casa, la vera casa per loro qual era? Ma quella dei loro genitori, non già quella ch’essi fecero per noi... È sempre così..." [8].

Arnoldo Mondadori, Milano AP
Pirandello, L. 1904, 2009 Il fu Mattia Pascal

"E dimentichiamo spesso e volentieri di essere atomi infinitesimali per rispettarci e ammirarci a vicenda, e siamo capaci di azzuffarci per un pezzettino di terra o di dolerci di certe cose, che, ove fossimo veramente compenetrati di quello che siamo, dovrebbero parerci miserie incalcolabili" [8].

Mondadori, Milano AP
Popper, K.R. 1974, 2002 Unended Quest. An Intellectual Autobiography.

"[V]alues emerge together with problems (...). [V]alues enter the world with life (...). There are (...) two sorts of values: values created by life, by unconscious problems, and values created by the human mind, on the basis of previous solutions, in the attempt to solve problems which may be better or less well understood. This is the place I see for values in a world of facts. It is a place in the world 3 of historically emergent problems and traditions, and this is part of the world of facts—though not of world 1 facts, but of facts partly produced by the human mind. The world of values transcends the valueless world of facts — the world of brute facts (...). The innermost nucleus of world 3 (...) is the world of problems, theories, and criticism. Although values do not belong to this nucleus, it is dominated by values: the values of objective truth, and of its growth. In a sense we can say that (...) this value remains the highest value of all, though we must admit other values into our world 3. For with every value proposed arises the problem: is it true that this is a value? And, is it true that it has its proper standing in the hierarchy of values: is it true that kindness is a higher value than justice, or even comparable with justice? (Thus I am utterly opposed to those who fear truth — who think it was a sin to eat from the tree of knowledge)" [226-228].

Routledge, London & New York PN
Popper, K.R. 1975, 1996 How I See Philosophy. In Search of a Better World. Lectures and essays from thirty years.

"I think that all men and all women are philosophers, though some are more so than others. (...) The great philosophers were not engaged in an aesthetic endeavour (...), but (...) they were, first of all, seekers after truths (...). I see the history of philosophy essentially as part of the history of the search for truth (...). Our aim should not be to analyse meanings, but to seek for interesting and important truths" [174-178].

Routledge, London & New York PN
Popper, K.R. 1981, 2014 Über den Zausammenprall von Kulturen. Auf der Suche nach einer besseren Welt. Vorträge und Aufsätze aus dreißig Jahren.

"Sogar die Freiheit, vielleicht der höchste aller gesellschaftlichen und persönlichen Werte, muss begrentzt sein (...). Die Ordnung ist ein notwendiger – ein fast logisch-notwendiger – Gegenwert der Freiheit. Und so steht es mit allen, oder doch mit fast allen Werten, die wir gerne verwirklicht sehen möchten" [129].

Piper Verlag GmbH, München & Zürich PN
RE = Reino de España 1978, 2011 Constitución española

"La Nación Española, deseando establecer la justicia, la libertad y la seguridad y promover el bien de cuantos la integran, en uso de su soberanía ... España se constituye en un Estado social y democrático de Derecho, que propugna como valores superiores de su ordenamiento jurídico la libertad, la justicia, la igualdad y el pluralismo político" [1].

Reino de España LS
RI = Repubblica Italiana 2009, 2012 Constituzione della Repubblica Italiana

"Tutti i cittadini hanno pari dignità sociale e sono eguali davanti alla legge, senza distinzione di sesso, di razza, di lingua, di religione, di opinioni politiche, di condizioni personali e sociali" [8].

"La libertà personale è inviolabile" [12].

Repubblica Italiana AP, PN
RP = Rzeczpospolita Polska 1997 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej.

„… my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł, równi w prawach i w powinnościach wobec dobra wspólnego – Polski, wdzięczni naszym przodkom za ich pracę, za walkę o niepodległość… ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe …. Wszystkich, którzy dla dobra Trzeciej Rzeczypospolitej tę Konstytucję będą stosowali, wzywamy, aby czynili to, dbając o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi, a poszanowanie tych zasad mieli za niewzruszoną podstawę Rzeczypospolitej Polskiej“ [1].

Rzeczpospoilta Polska PN
Russell, B. 1930, 2006 The Conquest of Happiness

“Every form of courage, whether in men or women, should be admired as much as physical courage is admired in a soldier. ... Courage in war has been recognised from time immemorial as an important virtue, and a great many part of the training of boys and young men has been devoted to producing a type of character capable of fearlessness in battle“ [65-66, 184-185].

Routledge Classics, London & New York PN
Russell, B. 1929, 2009 Marriage and Morals

“Those who have never known the deep intimacy and the intense companionship of happy mutual love have missed the best thing that life has to give... “ [80].

Routledge & Taylor & Francis Group, New York PN
Shakespeare, W. 1600, 2016 Midsummer Night’s Dream

“Things base and vile, holding no quantity, love can transpose to form and dignity. Love looks not with the eyes, but with the mind: And therefore is winged Cupid painted blind" [27].

General Press, New Dehli PN
Shakespeare, W. 1600, 2016 Merchant of Venice

„The quality of mercy is not strain'd, It droppeth as the gentle rain from heaven Upon the place beneath: it is twice blest; It blesseth him that gives and him that takes: 'Tis mightiest in the mightiest: it becomes The throned monarch better than his crown; His sceptre shows the force of temporal power, The attribute to awe and majesty, Wherein doth sit the dread and fear of kings; But mercy is above this sceptred sway; It is enthroned in the hearts of kings, It is an attribute to God himself“ [2309].

General Press, New Dehli PN
Tischner, J. 1992, 2014 Świat ludzkiej nadziei

„człowiek jest w nadziei częściej tym, który słucha, niż tym, który mówi. Jego istnienie to bezustanne uleganie jakiejś nadziei. Losem człowieka jest: dać się pokonać nadziei. Ginie ten, kto przestaje jej ulegać“ [280-281].

Wydawnictwo Znak, Kraków PN
Tischner, J. 1982, 2011 Myślenie według wartości

“Źródłowym doświadczeniem dla ludzkiej samowiedzy etycznej jest doświadczenie drugiego człowieka .... W nim znajdują fundament podstawowe wartości etyczne: prawda, sprawiedliwość, wierność, itd.“ [399].

Wydawnictwo Znak, Kraków PN
Tischner, J. 1966, 2011 Mój Chrystus. Rekolekcje dla inteligencji w kościele oo. Dominikanów w Poznaniu. Nadzieja czeka na słowo. Rekolekcje 1966-1996.

Człowiek, który jest w ekstazie, w wyjściu z siebie, który traci siebie po to, aby zyskać siebie, ten człowiek wyzwala z siebie trzy stany: wiary, nadziei i męstwa. I dzięki tym stanom odzyskuje siebie. Bo jest się naprawdę człowiekiem tylko dzięki wierze w coś, tylko dzięki nadziei i tylko dzięki odwadze“ [31].

Wydawnictwo Znak, Kraków PN
UK = United Kingdom 1998 Human Rights Act

"Everyone has the right to liberty and security of person .... Everyone has the right to respect for his private and family life, his home and his correspondence .... Everyone has the right to freedom of thought, conscience and religion ...“ [22-24].

United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland PN
РФ = Российская Федерация 1993, 1999 Конституция Российской Федерации

"Мы, многонациональный народ Российской Федерации, соединенные общей судьбой на своей земле, утверждая права и свободы человека, гражданский мир и согласие, сохраняя исторически сложившееся государственное единство, исходя из общепризнанных принципов равноправия и самоопределения народов, чтя память предков, передавших нам любовь и уважение к Отечеству, веру в добро и справедливость, возрождая суверенную государственность России и утверждая незыблемость ее демократической основы, стремясь обеспечить благополучие и процветание России, исходя из ответственности за свою Родину перед нынешним и будущими поколениями, сознавая себя частью мирового сообщества, принимаем ..." [1].

Российская Федерация MMA
УA = Україна 1996 Конституція України

"Верховна Рада України від імені Українського народу - громадян України всіх національностей, виражаючи суверенну волю народу, спираючись на багатовікову історію українського державотворення і на основі здійсненого українською нацією, усім Українським народом права на самовизначення, дбаючи про забезпечення прав і свобод людини та гідних умов її життя, піклуючись про зміцнення громадянської злагоди на землі України, прагнучи розвивати і зміцнювати демократичну, соціальну, правову державу, усвідомлюючи відповідальність перед Богом, власною совістю, попередніми, нинішнім та прийдешніми поколіннями, керуючись Актом проголошення незалежності України від 24 серпня 1991 року, схваленим 1 грудня 1991 року всенародним голосуванням, приймає цю Конституцію - Основний Закон України" [1].

Україна OB